پایان تردیدها

تردیدهایم همه
در دهلیز خیابان های شهر،
در جدال دود مسموم و اشک
و تقابل سکوت و باتوم
گم می شوند
محو می شوند.
آرزوهایم اما،
در تنفس عصیانی فضای شهر
در صیحه ی سوزان شلاق
و رد خونین زخم ها
شکفته می شوند
سبز می شوند...

از آمدن ها و...

بيا كه، آفتاب
ديرگاهيست
تو را منتظر است...

چهارفصل

تلخ تر می شوم از پیش
از سال هایی چنین که گذشت
فصل فصل درد و رنج
بهت و یاس
فصل فصل انتظار...

سرمشق

شتاب کن!
دیرگاهی نیست
شال بلند خیابان
با شبنم رنگین خزان
آذین شده،
فرصتی نیست!
سرشاخه های برهنه
پایان ضیافت برگریز را
بر صفحه های ابر و باد
سرمشق می کند.

توهم

عمريست
نگاه من، خيره
به نيمه تاريک ماه
مانده است.
چه تيرگي بي انتهائي!

نوبرانه

دهانم را پر می کند

در هر ترنم ملایم نسیم؛
دنباله ی کف آلود موج ها
بوی شور هوای دریا

می کشد، با شیطنت
دامن پیرهنم را
شاخه ی نازک تمشک کال

چه هوسباز است
منگوله های سرخ و بنفش
میان انبوهی ِ خارستان تمشک
در آغوش ِ زربفت ماسه زار ساحل...

هایکو

سوزن های باريک کاج
زنگوله های کوچک اشک
باران باريده است...

- از مجموعه ی فتو هایکو

اول می

من رویائی دارم
در ذهن محدود خود،
که هر روز
محدودتر می شود.

من رویائی دارم
که دسترنج دست های خسته،
در آن خیال
به تمامی

پرداخت می شود.

من رویائی دارم
که سال هاست هنوز،
در ذهن خسته ی من
تکرار می شود...

پ.ن. ترجيع بند سخنرانی معروف مارتين لوتر كينگ پای مجسمه يادبود آبرهام لينكلن "من رويائی دارم..."